Ετικέτα: ΕΚΕ

Τι είναι το ESG και γιατί έχει σημασία; Το Περιβαλλοντικό, Κοινωνικό και Διακυβερνητικό Τομέα (ESG) έχει αναδειχθεί ως ένα νέο πλαίσιο για τις επιχειρήσεις που υπερβαίνει την απλή εξέταση των οικονομικών μεγεθών για τον προσδιορισμό της μακροπρόθεσμης αξίας ή αξίας μιας επιχείρησης. Ο περιβαλλοντικός πυλώνας μετράει τον τρόπο με τον οποίο μια εταιρεία επηρεάζει και εξαρτάται από τα φυσικά συστήματα, από τις εκπομπές άνθρακα και την αποδοτικότητα των πόρων έως τη βιοποικιλότητα και τα απόβλητα. Ο κοινωνικός πυλώνας εστιάζει στις σχέσεις με τους εργαζομένους, τους προμηθευτές, τους πελάτες και τις κοινότητες, αποκαλύπτοντας κατά πόσον η δημιουργία αξίας μοιράζεται δίκαια, με ασφάλεια και χωρίς αποκλεισμούς. Ο πυλώνας διακυβέρνησης εξετάζει τις δομές λήψης αποφάσεων, τα κίνητρα και την εποπτεία, διασφαλίζοντας ότι η εξουσία ασκείται δεοντολογικά και με διαφάνεια. Κάθε ένας από αυτούς τους πυλώνες συνδυάζεται για να σχηματίσει ισχυρούς μη χρηματοοικονομικούς δείκτες που αποσκοπούν σε μια ευρύτερη αξιολόγηση ενός οργανισμού, αποκαλύπτοντας κινδύνους και ευκαιρίες που τα συμβατικά πλαίσια που βασίζονται αποκλειστικά στη χρηματοδότηση παραβλέπουν — για παράδειγμα, κραδασμούς στην εφοδιαστική αλυσίδα από ακραίες καιρικές συνθήκες, αποδέσμευση του εργατικού δυναμικού ή κακή διαγωγή σε διοικητικά συμβούλια. Αυτό έχει σημασία, επειδή οι ρυθμιστικές αρχές, οι επενδυτές και οι πελάτες αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότερο την απόδοση ESG ως προϋπόθεση για την εμπιστοσύνη. Οι κανόνες υποχρεωτικής γνωστοποίησης, οι επενδυτικές παραμέτρους και οι κοινωνικά σκεπτόμενοι καταναλωτές συγκλίνουν για να ανταμείψουν τις εταιρείες που διαχειρίζονται αυτούς τους παράγοντες και δυσπιστούν ολοένα και περισσότερο απέναντι σε εκείνες που τους αγνοούν. Εν ολίγοις, τα ESG δεν αφορούν πλέον ελκυστικές αναφορές βιωσιμότητας. Πρόκειται για τη διασφάλιση —και την επέκταση— της άδειας λειτουργίας σε έναν κόσμο με περιορισμούς από άποψη άνθρακα και δικαιοσύνης. Γιατί τα ESG δεν μπορούν να μείνουν στο περιθώριο Οι ρυθμιστικές αρχές, οι επενδυτές, οι πελάτες και οι εργαζόμενοι κρίνουν πλέον τις εταιρείες τόσο από τον τρόπο λειτουργίας τους όσο και από αυτό που πωλούν. Για τους ηγέτες των επιχειρήσεων αυτό σημαίνει τρεις συγκλίνουσες πιέσεις. Καταρχάς, ο κανονιστικός κίνδυνος αυξάνεται ραγδαία: Η Ευρωπαϊκή Οδηγία για την Εταιρική Αναφορά Βιωσιμότητας (CSRD) θεσπίστηκε, για να συνοδεύσει το ήδη υπάρχον οικονομικό της αντίστοιχο, τον Κανονισμό για τη Γνωστοποίηση Βιώσιμων Χρηματοοικονομικών (SFDR). Και ενώ στις ΗΠΑ υπήρξε αντίδραση κατά των ESG με την αποκαλούμενη «αντίδραση της εποχής Τραμπ», οι περισσότερες δικαιοδοσίες μετατρέπουν αυτό που κάποτε ήταν εθελοντική γνωστοποίηση σε νομική υποχρέωση, με πρόστιμα και εμπόδια στην πρόσβαση στην αγορά για τους καθυστερημένους. Δεύτερον, το κεφάλαιο ήδη κάνει διακρίσεις: Τα παγκόσμια περιουσιακά στοιχεία ESG ξεπέρασαν τα 30 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2022 και βρίσκονται σε καλό δρόμο για να ξεπεράσουν τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ έως το 2030, ενώ οι εταιρείες με αδύναμα διαπιστευτήρια αντιμετωπίζουν υψηλότερο κόστος δανεισμού και συρρίκνωση των επενδυτών. Τρίτον, το ταλέντο και η αξία της επωνυμίας είναι εύθραυστα σε μια εποχή που οι εργαζόμενοι και οι πελάτες της Γενιάς Ζ αναμένουν ηθικές αλυσίδες εφοδιασμού και ορατή δράση για το κλίμα. Οι μάρκες που παραπατούν τιμωρούνται σε λίγα λεπτά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και όχι σε τριμηνιαίους κύκλους ειδήσεων. Με λίγα λόγια, η αντιμετώπιση του ESG ως προαιρετικού σήμερα επιφέρει οικονομικές, νομικές και αρνητικές επιπτώσεις στη φήμη αύριο. Πώς διαφέρει η ESG από την παραδοσιακή ΕΚΕ; Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη έχει εδώ και καιρό επικεντρωθεί σε εθελοντικές, συχνά φιλανθρωπικές χειρονομίες - φύτευση δέντρων, χορηγία τοπικών εκδηλώσεων, χρηματοδότηση υποτροφιών - που συμβαίνουν εκτός του βασικού λειτουργικού μοντέλου. Οι περιβαλλοντικές, κοινωνικές και διακυβερνητικές πρακτικές εμβαθύνουν. Ενσωματώνει την περιβαλλοντική φροντίδα, την κοινωνική ισότητα και την ηθική διακυβέρνηση στις καθημερινές αποφάσεις, συνδέει την πρόοδο με ποσοτικές μετρήσεις που καταγράφονται στην κατάσταση αποτελεσμάτων και επιβάλλεται ολοένα και περισσότερο από τις ρυθμιστικές αρχές και τους επενδυτές. Ενώ τα προγράμματα ΕΚΕ συνήθως ανήκουν σε ομάδες επικοινωνίας ή ανθρώπινου δυναμικού και συντάσσονται ως ιστορίες που δημιουργούν θετική αίσθηση, οι στόχοι ESG καθορίζονται από το διοικητικό συμβούλιο και τους επικεφαλής των αποτελεσμάτων και ζημιών και αναδιαμορφώνουν τα προϊόντα, τις αλυσίδες εφοδιασμού και την κατανομή κεφαλαίων. Η διαφορά δεν είναι πλέον σημασιολογική: η ΕΚΕ δείχνει καλή θέληση από έξω, ενώ η ESG επαναπροσδιορίζει το εσωτερικό της επιχείρησης. Όλα έχουν να κάνουν με την οπτική γωνία. Τι πρέπει να κάνουν τώρα οι ηγέτες Η αποτελεσματική δράση ξεκινά με μια αυστηρή διάγνωση των ουσιαστικών κινδύνων και ευκαιριών, χαρτογραφώντας τα κλιματικά, κοινωνικά και διακυβερνητικά ζητήματα με τους παράγοντες εσόδων, κόστους και κινδύνου, εφαρμόζοντας παράλληλα ένα πρίσμα διπλής ουσιαστικότητας - τον αντίκτυπο της εταιρείας στα ζητήματα περιβάλλοντος, κοινωνίας και διακυβέρνησης (ESG) - και τον τρόπο με τον οποίο αυτοί οι ίδιοι παράγοντες ESG επηρεάζουν την εταιρεία με τη σειρά τους. Από εκεί και πέρα, οι ηγέτες θα πρέπει να θέσουν στόχους βασισμένους σε επιστημονικά δεδομένα και να συνδέσουν τις αμοιβές των στελεχών και τις εγκρίσεις κεφαλαιουχικών δαπανών με αυτούς τους στόχους. Η ενσωμάτωση της ESG σε κάθε ροή εργασίας σημαίνει ότι πρέπει να ρωτάμε, σε κάθε κυκλοφορία προϊόντος ή ένταξη προμηθευτή, εάν η κίνηση προωθεί τους δηλωμένους στόχους και, εάν όχι, να την επανασχεδιάζουμε ή να την απορρίπτουμε. Η ριζική διαφάνεια ενισχύει την αξιοπιστία: οι τακτικές γνωστοποιήσεις, η διασφάλιση από τρίτους και η προθυμία δημοσίευσης των ελλείψεων, παράλληλα με τις επιτυχίες, χτίζουν εμπιστοσύνη με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Τέλος, καμία εταιρεία δεν μπορεί να απαλλαγεί από τις εκπομπές άνθρακα ή να κλείσει τα κενά ανισότητας μόνη της, επομένως η συνεργασία μέσω βιομηχανικών συνασπισμών και η υπεράσπιση πολιτικής είναι απαραίτητη. Eolas re:imagine—Δημιουργικότητα, Ένταξη, Αντίκτυπος Η Eolas, μια εταιρεία εκπαίδευσης για όλους, δείχνει πώς η ESG μπορεί να αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά της στρατηγικής υποδομής αντί να χρησιμεύει απλώς ως εξωτερική φιλανθρωπία. Η δέσμευσή του για το re:imagine συνδυάζει τη δημιουργικότητα με μετρήσιμο αντίκτυπο, σχεδιάζοντας και υποστηρίζοντας μαθησιακές εμπειρίες που αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις του κλίματος και της ισότητας, ενδυναμώνουν μέσω της γνώσης, ενώ παράλληλα πιέζουν σκληρά για να αμφισβητήσουν το status quo και να καταστήσουν την εκπαίδευση προσβάσιμη σε όλους. Αυτές οι τρεις αρχές - η στοχευμένη δημιουργικότητα, η ένταξη μέσω σχεδιασμού και ο διαρκής αντίκτυπος - θέτουν μια σαφή εντολή για τις βασικές δραστηριότητες του eolas, καθώς και για τις πρωτοβουλίες που υποστηρίζει μέσω του re:imagine. Επειδή οι ίδιες αρχές διέπουν πλέον την κατανομή κεφαλαίου, τους οδικούς χάρτες προϊόντων και τα κίνητρα των στελεχών, το re:imagine έχει εξελιχθεί στη ραχοκοκαλιά της διακυβέρνησης της eolas. Οι προτάσεις πρέπει να αποδεικνύουν τη συμβατότητά τους με την αρχή για να λάβουν υποστήριξη. Οι διαφανείς επικοινωνίες έχουν σχεδιαστεί για να γιορτάζουν τις επιτυχίες, καθώς και να επισημαίνουν τομείς που χρήζουν μελλοντικής βελτίωσης, ενώ οι ροές εσόδων βοηθούν στη χρηματοδότηση των βασικών δραστηριοτήτων του, καθώς και στην υποστήριξη των πρωτοβουλιών re:imagine που υποστηρίζει. Το αποτέλεσμα είναι ένας σφόνδυλος στον οποίο η φαντασία οδηγεί το κέρδος και τον σκοπό ταυτόχρονα, αποδεικνύοντας ότι η βαθιά ενσωμάτωση ESG διευρύνει τις ευκαιρίες ενώ παράλληλα μειώνει τον κίνδυνο. Μετάβαση από το Όραμα στην Εκτέλεση Ο Ρότζερ Μάρτιν, καθηγητής και συγγραφέας, μας υπενθυμίζει ότι η στρατηγική είναι τελικά μια επιλογή για το τι δεν πρέπει να κάνουμε. Οι εταιρείες που ενσωματώνουν τα ESG σε συνήθεις επιλογές ξεπερνούν σταθερά τους ομολόγους τους σε αποδόσεις προσαρμοσμένες στον κίνδυνο. Μια ρεαλιστική πορεία ξεκινά με την πιλοτική εφαρμογή ολοκληρωμένων στόχων στην επιχειρηματική μονάδα που είναι περισσότερο εκτεθειμένη σε κανονισμούς ή έλεγχο από τους καταναλωτές και στη συνέχεια με την κλιμάκωση των διδαγμάτων που αντλήθηκαν. Η αναβάθμιση της υποδομής δεδομένων σε δεδομένα ESG χρηματοοικονομικού επιπέδου επιτρέπει την καθοδήγηση σε πραγματικό χρόνο αντί για την αφήγηση ιστοριών στο τέλος του έτους. Η οικοδόμηση μιας κουλτούρας εποικοδομητικής τριβής —η επιβράβευση των εργαζομένων που αμφισβητούν αποφάσεις που δεν ευθυγραμμίζονται με τους στόχους ESG— παρέχει την ψυχολογική ασφάλεια που απαιτείται για την πρόοδο. Η σύνδεση του εσωτερικού κεφαλαίου με τον αντίκτυπο διασφαλίζει ότι η οικονομική διάσταση του έργου αντικατοπτρίζει τι συμβαίνει γύρω μας καθώς και εντός της εταιρείας. Τέλος, επειδή οι προτεραιότητες εξελίσσονται, ολόκληρο το πλαίσιο θα πρέπει να επανεξετάζεται και να ανανεώνεται ετησίως. Συμπέρασμα: Ευκαιρία με απλή τοποθέτηση. Η ESG υπερβαίνει κατά πολύ τον αλτρουισμό και δημιουργεί ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για έναν οργανισμό σε έναν κόσμο όπου η δημιουργία αξίας και οι κοινωνικές προσδοκίες συγκλίνουν. Οι εταιρείες που δρουν τώρα εξασφαλίζουν φθηνότερα κεφάλαια, προσελκύουν και διατηρούν κορυφαία ταλέντα και χτίζουν ανθεκτικότητα έναντι κανονιστικών, κλιματικών και κοινωνικών κραδασμών. Όσοι περιμένουν θα διαπιστώσουν ότι το κόστος της αδράνειας θα είναι χαραγμένο στους ισολογισμούς τους. Η επιλογή είναι ξεκάθαρη: να διατηρήσουμε τα ESG στο περιθώριο ως δευτερεύουσα σκέψη ή να τα κάνουμε την κινητήρια δύναμη της βιώσιμης ανάπτυξης. Οι ηγέτες της επόμενης δεκαετίας επιλέγουν ήδη το δεύτερο.

Ετικέτα: ΕΚΕ

ESG ως κινητήρια δύναμη ανάπτυξης

ΜΑΘΑΊΝΩ

EOLAS

ΠΟΡΟΙ

ΜΑΘΑΊΝΩ

EOLAS

ΠΟΡΟΙ

Μείνε στην κορυφή

Επιλεγμένη μάθηση, φρέσκες γνώσεις και νέες ευκαιρίες, απευθείας σε εσάς.