Ετικέτα: συνδεδεμένος

Είμαστε πιο συνδεδεμένοι από ποτέ, κι όμως βαθιά μέσα μου νιώθω ότι η απόσταση μεταξύ των ανθρώπων έχει μεγαλώσει. Προτιμούμε την ταχύτητα έναντι της ποιότητας, το πολιτισμικό πλαίσιο έχει μικρότερη βαρύτητα στις ανταλλαγές μας και μιλάμε περισσότερο παρά ακούμε, αλλά με ποιο κόστος; Μέσα από μια σύντομη σειρά άρθρων, θα διερευνήσουμε πώς η σύνδεση, η ενσυναίσθηση και η εμπιστοσύνη διαμορφώνονται ή επηρεάζονται από τα συστήματα που χτίζουμε, τις επιλογές που κάνουμε και τις συζητήσεις που παραμελούμε. Από τον Hans Sandkuhl, eolas - 12 λεπτά ανάγνωσης Ζώντας με συνεχή πρόσβαση Η πρόσβαση είναι κάτι που καθορίζει την εποχή μας: Τα μηνύματα φτάνουν αμέσως, τα προφίλ αποκαλύπτουν θραύσματα προσωπικής ζωής και οι πληροφορίες εμφανίζονται αναζητήσιμες ανά πάσα στιγμή, δημιουργώντας μια καθησυχαστική αίσθηση διαθεσιμότητας και εμβέλειας. Όταν αυτή η πρόσβαση είναι συνεχής, οι άνθρωποι αρχίζουν να αισθάνονται ότι γνωρίζονται μεταξύ τους, ακόμη και πριν καν το κάνουν πραγματικά. Στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, οι άνθρωποι βλέπουν ενημερώσεις χωρίς να συνομιλούν. Τους αρέσουν οι αναρτήσεις χωρίς να απαντούν, κάνουν κύλιση στις απόψεις χωρίς να κάνουν ερωτήσεις και προχωρούν μετά από λίγα δευτερόλεπτα. Γνωστά ονόματα εμφανίζονται καθημερινά, αν και οι αλληλεπιδράσεις περιορίζονται σε σύντομα σχόλια ή ντροπαλά emoji. Τα μηνύματα φτάνουν σε εσάς εκτός σειράς, ο τόνος τους συχνά παρερμηνεύεται και οι παύσεις τελικά ερμηνεύονται ως αδιαφορία. Με την πάροδο του χρόνου, οι άνθρωποι υποθέτουν ότι γνωρίζονται επειδή έχουν δει τόσα πολλά, παρόλο που σπάνια έχουν μιλήσει σε βάθος. Η μοναξιά έχει αυξηθεί παράλληλα με αυτά τα εργαλεία. Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο American Journal of Preventive Medicine εντόπισε μια σαφή σχέση μεταξύ της εντατικής χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της αντιληπτής κοινωνικής απομόνωσης μεταξύ των νεαρών ενηλίκων, το 2017. Η συχνότητα των επαφών αυξάνεται, αν και η συναισθηματική ασφάλεια εξαρτάται από το βάθος, τη συνέχεια και την εμπιστοσύνη, ιδιότητες που απαιτούν περισσότερα από την απλή διαθεσιμότητα. Μάθηση με υψηλή ταχύτητα Η εκπαίδευση παρουσιάζει το ίδιο μοτίβο. Οι μαθητές μετακινούνται γρήγορα από τη μία πηγή στην άλλη, παρακολουθούν βίντεο με αυξημένη ταχύτητα, διαβάζουν περιλήψεις και προσθέτουν σελιδοδείκτες σε άρθρα στα οποία σπάνια επιστρέφουν. Τα μαθήματα συσσωρεύονται σε πίνακες ελέγχου, οι γραμμές προόδου προχωρούν, εμφανίζονται κάποια σήματα ολοκλήρωσης, παρόλο που αφιερώνεται λίγος χρόνος στη δοκιμή ιδεών, στην υποβολή ερωτήσεων ή στην επανεξέταση λαθών για την απόκτηση εμπειρίας. Η έκθεση σε πληροφορίες και γνώσεις αυξάνεται σταθερά, ενώ η προσπάθεια, η επανάληψη και η ανατροφοδότηση παραμένουν περιορισμένες και άνισες. Στη συνέχεια ακολουθεί η ψηφιακή κόπωση. Οι συνεχείς ειδοποιήσεις διακόπτουν την ανάγνωση, οι καρτέλες παραμένουν ανοιχτές ενώ η προσοχή επικεντρώνεται αλλού και οι συνεδρίες μελέτης διακόπτονται σε σύντομες εκρήξεις μεταξύ των μηνυμάτων. Έρευνα από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ του 2009 έδειξε ότι η συχνή πολυδιεργασία μειώνει την κατανόηση και τη διατήρηση της μνήμης. Οι πληροφορίες συνεχίζουν να φτάνουν χωρίς διακοπή, ενώ η κατανόησή σας αναπτύσσεται μόνο όταν η πρόσληψη επιβραδύνεται και η εστίαση παραμένει σε μία μόνο δραστηριότητα για αρκετό χρονικό διάστημα ώστε να ηρεμήσει. Η μικρομάθηση εμφανίζεται συχνά ως μια πρακτική απάντηση σε αυτές τις συνθήκες. Σύντομες μορφές ταιριάζουν σε κατακερματισμένα χρονοδιαγράμματα, διαταραγμένη προσοχή και συνεχείς προσδοκίες παραγωγικότητας. Λειτουργούν καλά για την ανάκληση διαδικασιών, την ενίσχυση υπαρχουσών γνώσεων ή την γρήγορη επανάληψη κάτι που έχει ήδη μαθευτεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η συντομία υποστηρίζει τη δράση χωρίς να ισχυρίζεται ότι παράγει βαθιά κατανόηση. Το πραγματικό πρόβλημα εμφανίζεται όταν οι σύντομες μορφές γίνονται οι προεπιλεγμένες. Οι μαθητές προχωρούν από τη μία σύντομη ενότητα στην επόμενη, ολοκληρώνουν γρήγορα και αισθάνονται παραγωγικοί, αν και σπάνια συμβαίνει διαρκής εμπλοκή με μία μόνο ιδέα. Η μάθηση αρχίζει να μοιάζει με κύλιση, η δραστηριότητα παραμένει υψηλή και η αναστοχασμός παραμένει προαιρετική. Αν η πρόσβαση φαίνεται άμεση, η κατανόηση εξακολουθεί να εξαρτάται από το να επιβραδύνετε αρκετά ώστε να αφομοιωθούν οι ιδέες. Εγγύτητα χωρίς παρουσία στην εργασία. Τα εργασιακά περιβάλλοντα παρουσιάζουν το ίδιο μοτίβο. Τα εργαλεία συνεργασίας διατηρούν τις ομάδες προσβάσιμες σε όλες τις ζώνες ώρας, τα ημερολόγια γεμίζουν γρήγορα και τα μηνύματα διακόπτουν την ημέρα χωρίς διακοπή. Οι εργασίες προχωρούν πιο γρήγορα, οι συσκέψεις συσσωρεύονται και οι αποφάσεις καταγράφονται, ακόμη και όταν λαμβάνουν χώρα λιγότερες συζητήσεις για αρκετό χρονικό διάστημα ώστε να ελεγχθεί η κοινή κατανόηση. Οι άνθρωποι παραμένουν σε επαφή, αν και η ευθυγράμμιση αποδυναμώνεται επειδή οι εξηγήσεις γίνονται συντομότερες και οι υποθέσεις αντικαθιστούν τη συζήτηση. Η εγγύτητα αυξάνεται, η απογοήτευση ακολουθεί. Το πολιτισμικό πλαίσιο καταρρέει υπό την ίδια πίεση. Τα μηνύματα διασχίζουν γρήγορα τα σύνορα χωρίς υπόβαθρο ή διευκρινίσεις. Για παράδειγμα, το χιούμορ παρερμηνεύεται, οι προτεραιότητες συγκρούονται και συσσωρεύονται μικρές παρεξηγήσεις. Ο ανθρωπολόγος Έντουαρντ Τ. Ο Hall περιέγραψε αυτό το φαινόμενο πριν από δεκαετίες στο έργο του για τους πολιτισμούς υψηλού και χαμηλού πλαισίου, το 1976. Το κοινό νόημα εξαρτάται από κοινές αναφορές και χρόνο που περνάμε μαζί, όχι από την ταχύτητα με την οποία ταξιδεύουν οι πληροφορίες. Σύμφωνα με τον Hall, σε πολιτισμούς με υψηλά συμφραζόμενα «μεγάλο μέρος των πληροφοριών μεταφέρεται έμμεσα, μέσω συμφραζομένων, κοινού υπόβαθρου, κοινωνικής θέσης, τόνου, μη λεκτικών ενδείξεων», ενώ σε πολιτισμούς με χαμηλά συμφραζόμενα, οι πληροφορίες βασίζονται σε σαφή λεκτική ή γραπτή επικοινωνία. Γιατί η παρουσία αλλάζει την εξίσωση; Η παρουσία αλλάζει τη συμπεριφορά με απλούς τρόπους. Η προσοχή μένει σε μία μόνο συζήτηση αντί να μοιράζεται σε διάφορα μηνύματα. Οι άνθρωποι ακούν περισσότερο χρόνο πριν απαντήσουν και οι παύσεις γίνονται χωρίς πίεση για να γεμίσουν αμέσως. Οι αποφάσεις χρειάζονται περισσότερο χρόνο και οι παρεξηγήσεις έρχονται στην επιφάνεια νωρίτερα, επειδή συζητούνται αντί να αγνοούνται. Όταν οι άνθρωποι αντιδρούν γρήγορα, συχνά παραβλέπουν τις παρεξηγήσεις, και όταν οι άνθρωποι επιβραδύνουν, αυτές οι παρεξηγήσεις γίνονται προφανείς. Η εκπαίδευση δείχνει ξεκάθαρα αυτή την αλλαγή. Τα μαθησιακά περιβάλλοντα που επιτρέπουν χρόνο για συζήτηση, ανατροφοδότηση και αναστοχασμό παράγουν διαφορετικά αποτελέσματα από εκείνα που επικεντρώνονται μόνο στην παράδοση. Οι μαθητές επανεξετάζουν ιδέες, θέτουν διευκρινιστικές ερωτήσεις και βλέπουν πώς οι άλλοι ερμηνεύουν το ίδιο υλικό. Οι δημοσιεύσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) σχετικά με την ψηφιακή εκπαίδευση και το πλαίσιο Learning Compass που δημοσιεύθηκαν γύρω στο 2021 υπογραμμίζουν τα όρια των μοντέλων μάθησης που βασίζονται στην πρόσβαση και τη σημασία της αλληλεπίδρασης και του προβληματισμού. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ακολουθούν παρόμοια δυναμική. Οι μικρότερες ομάδες καθιστούν τη συμπεριφορά ορατή, οι μεγαλύτερες σε διάρκεια μορφές επιβάλλουν την εξήγηση και οι σαφείς κανόνες περιορίζουν τις επιτελεστικές αντιδράσεις. Οι άνθρωποι το αντιλαμβάνονται όταν παρεξηγούνται, επειδή η συζήτηση δεν προχωρά αμέσως, γεγονός που δημιουργεί χώρο για διευκρινίσεις. Η καθημερινή ζωή αντικατοπτρίζει αυτές τις διαφορές σε συνηθισμένες στιγμές. Οι συζητήσεις διαρκούν περισσότερο όταν τα τηλέφωνα μένουν μακριά από το τραπέζι. Οι διακοπές μειώνονται, η σιωπή γίνεται μέρος της ανταλλαγής και όχι αποτυχία της εμπλοκής. Οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ακούγονται επειδή οι απαντήσεις έρχονται μετά από την προσοχή και όχι παράλληλα με την απόσπαση της προσοχής. Η εμπιστοσύνη αναπτύσσεται ήσυχα μέσα από την επανάληψη αυτών των μικρών αλλαγών. Επιλογή πρόσβασης με πρόθεση Τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι επηρεάζουν τον τρόπο που αντιδρούν. Όταν τα συστήματα αναμένουν γρήγορες απαντήσεις, οι άνθρωποι απαντούν γρήγορα, παραμένουν διαθέσιμοι και προχωρούν στην επόμενη εργασία. Όταν τα συστήματα επιτρέπουν περισσότερο χρόνο, οι συζητήσεις διαρκούν περισσότερο, οι αποφάσεις συζητούνται αντί να καταγράφονται και προκύπτουν παρεξηγήσεις πριν προχωρήσει η εργασία. Λιγότερες διορθώσεις απαιτούνται αργότερα, επειδή οι προσδοκίες διευκρινίστηκαν νωρίτερα. Η ψευδαίσθηση της πρόσβασης αποκαλύπτει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Οι άνθρωποι παραμένουν προσβάσιμοι, οι πληροφορίες κυκλοφορούν συνεχώς και η επαφή αυξάνεται, ενώ οι απαντήσεις γίνονται συχνές και οι διευκρινίσεις γίνονται λιγότερο συχνά. Τα μηνύματα αποστέλλονται, οι ενημερώσεις παραμένουν τακτικές και οι ανταλλαγές συνεχίζονται, ακόμα και όταν λιγότερες συνομιλίες διακόπτονται για αρκετό χρονικό διάστημα ώστε να ελεγχθεί τι πραγματικά καταλαβαίνουν οι άλλοι. Μόλις αυτό το μοτίβο γίνει ορατό, οι συνήθειες μπορούν να αρχίσουν να αλλάζουν, αντί να θεωρούνται δεδομένες. Διαφορετικές επιλογές οδηγούν σε διαφορετικές καταστάσεις. Όταν οι απαντήσεις δεν αναμένονται άμεσα, οι άνθρωποι αφιερώνουν χρόνο για να διαβάσουν και να σκεφτούν πριν απαντήσουν. Όταν οι απαντήσεις επιβραδύνονται, μπορούν να τεθούν ερωτήσεις και να διορθωθούν τυχόν παρεξηγήσεις. Σε μαθησιακά πλαίσια, οι ιδέες επιστρέφουν αντί να αντικαθίστανται, και στις σχέσεις, η επαφή οδηγεί σε συζήτηση αντί να την υποκαθιστά. Αυτή η σειρά επιστρέφει σε ένα μικρό σύνολο ερωτήσεων. Τι συμβαίνει όταν οι απαντήσεις περιμένουν; Τι αλλάζει όταν η ταχύτητα σταματά να καθορίζει τον ρυθμό; Τι αλλάζει όταν η προσοχή λαμβάνει την ίδια προστασία με την αποτελεσματικότητα; Η σύνδεση βελτιώνεται όταν οι άνθρωποι συνεχίζουν την ίδια συζήτηση για αρκετό χρόνο ώστε να κατανοήσουν ο ένας τον άλλον. Ποια μικρή ιεροτελεστία θα μπορούσε να σημαδέψει την επόμενη εβδομάδα σας; Μερικές πηγές έμπνευσης: Χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης και αντιληπτή κοινωνική απομόνωση μεταξύ νέων ενηλίκων στις ΗΠΑ — δημοσιεύτηκε στο American Journal of Preventive Medicine (2017). https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5722463/ Cognitive control in media multitaskers (2009) by Eyal Ophir, Clifford Nass & Anthony D. Βάγκνερ. https://www.pnas.org/doi/10.1073/pnas.0903620106 The book Beyond Culture (1976) by Edward T. Ο Hall παρουσίασε αρχικά το πλαίσιο κουλτούρας υψηλού έναντι χαμηλού πλαισίου. https://www.researchgate.net/publication/373242277_High-_and_Low-Context_Cultures OECD Learning Compass 2030 https://www.oecd.org/education/2030-project/learning/learning-compass-2030/ and Supporting document on meta learning and reflection: https://www.oecd.org/education/2030-project/teaching-and-learning/learning/Meta-learning.pdf OECD Digital Education Outlook 2021 https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/publications/reports/2021/06/oecd-digital-education-outlook-2021_0f1487d9/589b283f-en.pdf

Ετικέτα: συνδεδεμένος

Η ψευδαίσθηση της πρόσβασης

ΜΑΘΑΊΝΩ

EOLAS

ΠΟΡΟΙ

ΜΑΘΑΊΝΩ

EOLAS

ΠΟΡΟΙ

Μείνε στην κορυφή

Επιλεγμένη μάθηση, φρέσκες γνώσεις και νέες ευκαιρίες, απευθείας σε εσάς.